niedziela, 20 maj 2012r.

 

 

 

 

Rola opiekunki

Opiekunka do dziecka, opiekunka do osoby starszej, opiekunka do osoby niepełnosprawnej - zawód, pasja czy powołanie. Dla jednych czynność wymagająca wielkich kwalifikacji i predyspozycji, dla innych niedoceniana i uważana za zawód przynoszący łatwe pieniądze.

Praca niani pozornie wydaje się niezwykle ciekawa, łatwa i przyjemna. Spędzanie czasu z maluchem przynosi wiele radości i satysfakcji. Opieka nad osoba starszą także ma wiele pozytywnych aspektów. Jednak opieka nad drugim człowiekiem nie jest pracą łatwą. Wymaga wiele poświęceń, skupienia i uwagi.

Jaka jest właściwie rola opiekunek?

Zawód opiekunka

Aby wykonywać zawód opiekunki, tak jak w przypadku innych zawodów, możliwe jest ukończenie odpowiednich szkół i kursów wspomagających pracę opiekunki. Jednakże zawód opiekunki nie może być zawodem typowo wyuczonym. Jest to bowiem zawód, w którym esencją pracy jest indywidualne podejście do podopiecznego. Zatem ten zawód nie może być oparty tylko i wyłącznie na wyuczonych regułkach.

Dobre wykonywanie tego zawodu wymaga poświęcenia całego siebie drugiej osobie, a także pełnego zaangażowania w każdą chwilę spędzoną z opiekowaną osobą. Często mówi się, iż musi to być praca wykonywana z czystego powołania. Osoba wykonująca pracę opiekunki, musi czerpać radość i satysfakcję z możliwości pomagania innym.

Osoba zamknięta w sobie i nieufna nie może dobrze wykonywać pracy opiekunki. W pracy opiekunki, najważniejsza jest umiejętność nawiązywania kontaktu z podopiecznymi i zjednania ich ufności i sympatii. Przede wszystkim opiekunka musi mieć w sobie dużo cierpliwości w dążeniu do dobrego wykonywania swoich czynności.

Bystrość, spostrzegawczość i kreatywność to cechy które są bardzo pomocne w tej pracy. Opiekunka powinna być jak dobra dusza. Zawsze uśmiechnięta, gotowa wyciągnąć pomocną dłoń. Osoba, która bardzo szybko jest w stanie ocenić samopoczucie podopiecznego i odpowiednio zareagować. Nie da się tego zrobić bez zaufania. Dlatego opiekunka musi umieć szybko zdobyć sobie zaufanie opiekowanej osoby czy to dziecka czy osoby starszej. Opiekunka dobra, życzliwa, uśmiechnięta częściej i szybciej zdobywa zaufanie drugiej osoby. Rolą opiekunki jest też życzliwa rozmowa (o ile są do tego odpowiednie możliwości). Opiekunka powinna umieć wysłuchać uwag, żalów, ale powinna też umieć doradzić i wytłumaczyć. W razie kryzysu lub choroby opiekunka powinna umieć wesprzeć cierpiącego, pomóc mu i sprawić, aby poczuł się potrzebny i kochany lub po prostu szczęśliwy. Brak zaufania wydaje się być czynnikiem, bez którego niemożliwa jest dobra współpraca i satysfakcja dla którejkolwiek ze stron.

Podopieczny musi czuć, że opiekunka go szanuje i liczy się z jego zdaniem. Nawet jeżeli dziecko lub osoba starsza ma jakieś nawyki i przyzwyczajenia, opiekunka powinna starać się uszanować zdanie podopiecznego. Jeżeli opiekunka posiada dar przekonywania, a podopieczny zaufa opiekunce, upodobania podopiecznego nie będą wielką przeszkodą w pracy opiekunki.

Rolą opiekunki jest dbanie o zdrowie podopiecznego, a także akceptowanie i poszanowanie jego godności osobistej. Opiekunka w środowisku jest bardzo istotną częścią. Poprzez swoją pracę opiekunka pomaga nie tylko swoim podopiecznym, ale także ich rodzinom. Opiekunka wykonując jedną pracę, pełni w tym czasie wiele funkcji: od opiekuńczych po edukacyjne włącznie. Praca opiekunki ułatwia funkcjonowanie wielu ludziom w szczególności domownikom, bez której funkcjonowanie byłoby niekiedy niemożliwe.

 

  •